domingo, 15 de mayo de 2011

SIEMPRE TIENE QUE PASAR ALGO

Ayer sábado 14 de mayo se disputó la Marcha de Tortosa con un recorrido de 160km en el que pasó de todo. Algunos de los incidentes más destacados son:


- la testarudez de los mossos que nos frenaron durante toda la carrera hasta el cruce hacia la Fatarella, lo que propició que muchos corredores se arrancaran el dorsal y así ir a su "bola". Entre ellos Alex Moya, que tuvo la mala suerte de pinchar a los pocos minutos. Esta en un nivel de forma espectacular, me alegra que esté tan fuerte;


- el buen rollo que reíno durante toda la etapa entre los corredores de la grupeta en la que me encontraba. Como siempre unos tiraron más que otros, pero el ciclismo es así;


- la forma física de Sebastià Franco, quien tuvo retuvo, llegó al sprint con los primeros;


- la dureza del recorrido. No hay grandes puertos pero los kilómetros pesan en las piernas;


- después de varias escaramuzas por parte de Batiste en la subida a Som, en la zona dura antes de las granjas, Guillem del Can Victor salta del grupo en solitario. Yo que iba con calambres desde el inicio de la subida me pongo un poco en cabeza del grupo pero sin pegar tirones, a ritmo, hasta que después de la zona donde antes había basuras, doy paso a otros para que continuen. Me mantengo así a rueda hasta los últimos 400m antes de coronar cuando decido ir a por Guillem para intentar marcharnos en solitario. Después de una rápida bajada empezamos los relevos y mientras, por detrás, no consiguen recortarnos distancia, aprox 10". Los dos fugados íbamos dándolo todo, y seguíamos con la misma distancia, hasta que a poco de llegar a Bítem, y después de casi 12km de fuga veo que nos han recortado mucho en muy poco, hasta que entrando en Bítem nos dan caza. Pero aquí viene lo bueno, mi sorpresa fué al oír las palabras de más de uno del grupo perseguidor al decir: "si no arriba a ser per Viçent lo panader no els atrapem". Por cierto Viçent no corría, se havía enganchado a nosotros en el segundo paso por Pinell de Brai. Solo espero que haya sido mentira. Al final llego a meta con muchos calambres y sin poder sprintar, pero contento por el entreno.


Para dejar un buen sabor de boca adjunto fotos de Monegros y Open Natura en Tortosa. (Ueic Abel, aquí anabes davant de mi).








miércoles, 11 de mayo de 2011

REGRESO AL TONTODROMO

Ya hacia días que para intentar sacar provecho al día tan apretado que tengo me levantaba a las 6:30h con la intención de poder salir a entrenar y hacer como mínimo 1h30', pero el cansancio acumulado del trabajo hacia que me fuese difícil y pesado levantarme, cambiarme y salir a entrenar. Hoy ha sido el punto de inflexión, quizás porqué ayer hice el sacrificio de salir a mediodía sin comer y hoy debía seguir con el sacrificio, ya que el resto del día ya está ocupado al 100%.
Así que de regreso al Tontódromo entre Tortosa-Bítem-Tivenys he ido rodando suva de ida hasta pie de Som para regresar haciendo series hasta Tortosa y regresar de nuevo dirección Tivenys para completar las series y terminar soltando piernas de nuevo a Tortosa. Como ayer no puedo añadir datos del Garmin porqué no lo recuerdo ni lo tengo en mis manos, pero sé que he cumplido con 1h35'. Las sensaciones han sido buenas, aunque no como las de ayer con la BTT. También siento las molestias de la sesión matutina de Compex de ayer. Siempre aparecen molestias a las 48h de haberlo usado.
Mañana creo que me toca sacrificar de nuevo la comida del mediodia para poder salir a entrenar.
PD: añado fotos de los tres magníficos antes de la prueba de los Monegros. Creo que no esperábamos que fuese tan dura como terminó siendo.



Hasta la próxima compañeros a pie de puerto.

martes, 10 de mayo de 2011

APROVECHANDO EL DIA



A ver hasta cuando puedo seguir sacando tiempo para entrenar. De momento esta mañana antes de ponerme en mi consulta de podología en EMAC Salut a las 9h, he hecho una sesión de COMPEX Fuerza-Resistencia. Luego a currar sin parar hasta las 13h45', me he ido a casa a cambiarme y a las 14h ya estaba metiéndome en la montaña por la zona del barranc de Caputxins, copiando una ruta que hice con Ivan Días hace unos días y en la que predominan las subidas de más del 12% y las bajadas trialeras. Para ir siempre cardíaco. En total he clavado 1h30', ya que a las 16h debía entrar en el consultorio de salud de Tivenys de enfermero. No recuerdo los datos porque no tengo el GARMIN 805 ahora en mis manos, pero si recuerdo que cuando llevaba 1h2' de entreno tenía acumulado poco más de 800m de ascenso.



Cambiando de tema y comentando algo que me ha dejado perplejo ha sido la muerte que sufrió ayer el corredor del Leopard Weylandt. Tengo tan poco tiempo que no puedo ni mirar el Giro, lo único que ví ayer noche fué la etapa de la Titan Desert. Pero retomando lo del Giro, me he quedado loco, si reflexionamos en estos momentos te das cuenta que en más de un descenso, ya sea en BTT como en RUTA, nos jugamos la vida (y no somos profesionales), y la verdad es que me da miedo pensarlo fríamente. De momento la vida sigue para el resto y no podemos hacer nada más que seguir disfrutando de los buenos momentos que nos brinda este deporte/droga que tanto nos gusta. Nada más que decir.



Hasta pronto compañeros a pie de puerto.

lunes, 9 de mayo de 2011

SEMIPARON

Estas últimas semanas, para variar han sido de altibajos. Unos días con entrenos de calidad y de carga y otros en los que no he podido hacer nada debido al trabajo.
Por un lado me siento afortunado, ya que tengo bastante trabajo, tanto en la S.S. de enfermero, como en mi consulta de EMAC Salut: Podología, pero por otro lado me fastidia ya que no tengo el tiempo que querría para poder salir a entrenar.

Ha habido días que me he obligado ha hacer rodillo, incluso a las 22h, pero es una matada. Otros días me levanto a las 6h30' pero aunque hago el esfuerzo estoy tan agotado que no puedo.

Es como si hubiese entrado en una espiral de desmotivación. Como no puedo salir todo lo que quiero me agobio, y al no salir cada día me apetece menos y me da más pereza.

Entrenando veo que tengo momentos puntuales de buenas sensaciones, pero que duran muy poco. Suerte que de momento no ha habido ninguna carrera decisiva.

El último semi-entreno ha sido el domingo por la mañana en el que salí temprano con la BTT para empalmar luego con Abel y Porres en el "Open Natura" y compartir con ellos unos minutos, para irme después a casa por compromisos socio-familiares. La ruta que hice fue subir por el barranco de Caputxins y de ahí hacia la Cruz por el camino anexo a las 24 curvas. De la Cruz me baje al Coll de l'Alba y dirección Hstal de dOn Ramón para subir una dura rampa hormigonada hacia los Molinos de Mas de Cuello y bajar por detrás para ir dirección als Argilers y Campredó. Una vez he llegado a Tortosa he hecho una serie desde poco antes de la Celulosa hasta encontrarme con Abel y Sergio en la zona de la Torre de la Carroba aprox.




De momento el próximo fin de semana el sábado tenemos la "Marxa e Tortosa" y el siguiente sábado otra prueba del "Open de la CV". La primera me lo tomaré como un entreno bueno de fondo y la segunda me la tomaré como lo que es, una carrera a todo lo que den las piernas. De momento esto es todo.

Hasta la próxima compañeros a pie de puerto.

jueves, 21 de abril de 2011

ME LO TEMÍA

Con hoy jueves 21 de abril de 2011, ya llevo 4 días sin hacer casi nada de bici, a lo que hay que sumar que las perspectivas no són muy buenas. Y esto es debido a que he empezado una sustitución que me quita bastante tiempo, muchos días empiezo en mi consulta a las 9h y después de un periplo por los pueblos de la zona haciendo de enfermero termino en mi consulta de nuevo de 19:30 a 21:30 para terminar de hacer pacientes y aprovechar algo. La semana que viene tiene mejor pinta, pero bueno seguro que habrá algo que me quite horas.
De momento llevaba una buena seguida de entrenos con vistas a los Monegros, machacando bastante entre semana, descansar un poco viernes para medio preparar las carreras del domingo y así seguir cargando, pero bueno al final se interrumpió la racha.
A ver si estos días de fiesta (viernes-sábado-domingo) puedo hacer algo.
Un saludo a los compañeros a pie de puerto.

viernes, 8 de abril de 2011

LA VALL D'UXÓ I MÉS

Bones "comapeñeros a pie de puerto", ara feia més d'una setmana que no actualitzo, i es que a mesura que s'apropa la calor, començo a tenir algo més de feina (postgraus+cursos+guardies+BCN dilluns i dimecres+,...) i menys temps lliure (familia i bici). Bé, el més destacat des de l'última actualització ha estat la cursa de la Vall d'Uxó, que hem va portar records d'un Open d'Espanya Maxxis. Un excel·lent per a l'organització, demostrant que no cal ser un Ocisport i cobrar-te 25€, per organitzar una bonica cursa, llàstima dels arbitres a l'hora de confeccionar la parrilla de sortida. Pel que fa a la cursa, vaig anar de més a menys durant la primera volta, fent una bona sortida i intentant posicionar-me al davant per evitar taps i problemes, l'inconvenient es que vaig haver de gastar una bala que hem va fer falta a la pujada de l'ermita. Durant la segona volta vaig estar regulant, ja que encara que el recorregut no era gaire llarg, si era bastant exigent, de manera que vaig estar rodant en un grupet d'uns 4 bikers, que al final ens jugaríem el tercer lloc. A l'última volta vaig anar de menys a més (sense arribar a ser gran cosa, però com a mínim donant-ho tot). Al final 4º classificat a 8" del tercer i pocs segons més per devant del cinqué. Llevat d'Oscar i Gallardo, per darrera la classificació está molt apretada. La resta de la setmana ha anat com sempre, recuperant dilluns i tornant a apretar fins dijous, per recuperar divendres un poc. Pel que fa a les sensacions que vaig tenint, sento que guanyo força i explossivitat, però molt lentament. Aquesta setmana ademés, no sé perquè, però he estat pensant bastant amb la cursa dels Monegros de finals de mes. Ara per ara, és una de les principals motivacions, pero encara queda un poc, mentre possarem el cap en la Vall de Laguar, que està a fer punyetes de casa, i haurem de matinar bastant per arribar-hi. Fins llavors: AVANT MANGANTES!!!

domingo, 27 de marzo de 2011

MOJANDO EN CASA DE OSCAR





Espero que nadie se ofenda con el titular, pero a parte de indicado me parece gracioso, ya que seguro que nadie se libró de un buen chapuzón al pasar por el rio Sonella que bajaba con un buen caudal. A parte de dicha remojada, también mojé al subir al segundo escalón del podio, justo al lado de un gran rival y muy buen conocido Oscar Juarez, a quien aprecio mucho, y de quien me hizo especial ilusión que fuese él quien se llevase el Cto de Espña el año pasado (este año te lo pondré más difícil, jejejeje).


En lo referente a las sensaciones durante la carrera fueron muy similares a las que tuve el día anterior rodando con la de carretera, una sensación de tener las piernas muy pero que muy sueltas, con una agilidad que me asustaba ya que creía que me había cargado el SRM, porqué me parecía extraño, mover agilidad y vatios con esa facilidad, y eso que la sesión de fisioterapia de Alba (EMAC Salut) del jueves me dejó las piernas bastante tocadas. Pues eso, la sensación al principio un poco chunga al no poder calentar muy bien, tener que acoplarme a la bici y remontar posiciones, pero una vez llegamos a la pista ancha, sentía mucha libertad en el pedaleo, con fuerza y a la vez regulándola, ya que no conocía le recorrido. Analizando en casa los tiempos por vuelta, gracias al GARMIN 805 y al TrainingPeaks, fueron de más a menos, haciendo la última casi 3 minutos más rápida que la primera. A la postre segundo clasificado máster-30, un resultado que no me esperaba, y que me da alas para seguir luchando día a día para sacar horas de donde sea para entrenar.


PD1: un saludo a todos los seguidores de este humilde blog. No sabeis cuanto me alegra y que sensación tan buena despierta en uno el saber que hay gente que sigue y lee mis quehaceres. Un abrazo.


PD2: felicidades a la organización por el espectacular circuito que perfectamente podría ser de Open de España o más. Avant i canvi.